DUO on i ona

Oto DUO. ONA i ON, dziewczynka i chłopiec. Nad aktywność dała się we znaki. Jedna Bululowa  odnoga zasiadła do maszyny i stworzyła. Co Wy na to?

carnival

Śniegu  w tym roku jak na lekarstwo więc Nadia nie ogarnia pojęcia "bałwan". Z zeszłego roku nic biedaczysko nie pamięta i śniegowa postać znana jedynie z obrazków wzbudza w niej niechęć i przestrach.  Bałwana w tym roku pewnie już nie ulepimy ale za to mamy debiut na baliku karnawałowym. Lula dzisiaj będzie misiem. Strój obszerny z dużą pupą i ogonkiem, jak na prawdziwego niedźwiadka przystało. Dzięki BaboAgo za sprawne i szybkie operowanie maszyną:) 

OPENing

Sklep na Facbooku otwarty. Serdecznie Was zapraszam do przeglądania i kupowania oczywiście:)

huhu ha

Zima w tym roku co prawda nie dopisuje ale w razie czego jesteśmy przygotowani. Bluzy z mięciutkich polarów w różnych krojach i kolorach, z kapturem i bez.  Podczas swojej premiery na "Ściegach Ręcznych" w poznańskim Starym Browarze cieszyły się dużym powodzeniem. Obecnie można je nabyć droga kupna w sklepie Xoo Xoo w Poznaniu albo skorzystać z nowej zakładki na bululowej stronie facebooka czyli w ecwidowskim sklepie. Wystarczy wejść na BULULA NA FACEBOOKU'u i zajrzeć do nowo otwartego sklepu. Mam jeszcze drobne problemy techniczne jak do ceny za ubrania dołożyć koszt przesyłki ale mam nadzieję, ze uda mi się ten manewr wykonać w ciągu najbliższych dni. W każdym razie ceny są mocno obniżone więc zachęcam do robienia zakupów. Nie mogę jeszcze umieszczać czerwono białych banerów z opisem "SALE" ale zapewniam Was, że SALE się tam odbywa i to znaczący.
GORĄCO ZAPRASZAM!!!

come back

Oj długo mnie nie było, oj długo. Za dużo codzienności na co dzień i nie starczało czasu na wskakiwanie na bieguny. Nastąpił lekki zastój w pracy twórczej. Dużo pracy i wypełniania obowiązków a teraz nawet i etat. W końcu po prawie trzech latach "urlopowania" wróciłam do żywych i przez bite osiem godzin siedzę w biurze przed komputerem, załatwiając sprawy nie cierpiące zwłoki. Cały domowy porządek został wywrócony do góry nogami ale jest mi z tym dobrze, póki co. Budzik nastawiony na 5:30, stanie w korkach, firmowa kawa rozpuszczalna i odliczanie czasu do końca i kolejne przebijanie się przez miasto aby jak najbardziej sprawnie odebrać N. z przedszkola. Czasu na nic niby nie wystarcza ale jednak jakoś, w magiczny sposób on się znajduje i udaje mi się zrobić o wiele więcej rzeczy niż mogłoby się wydawać. Mózg wpada na coraz to nowsze i bardziej skomplikowane pomysły. Stan ducha wrócił do czasów studenckich kiedy robiło się wszystko ponad możliwości. Po wielu miesiącach "gugania", grzechotania, raczkowania, zabezpieczania krawędzi, trafiania łyżką do celu i robinia wszystkiego co każda Matka Polka robić musi, wyrwanie się z owej roli, choćby na czas przewidziany w umowie o pracę, przynosi nadzieję na powrót do siebie samej.
Nowy rok, nowe wyzwania i nowe realizacje. Samorozwój jest jeszcze możliwy i mózg ma szanse na powrót do właściwego sfałdowania!!! Teraz mogę oglądać Mini Mini w ramach relaksu i bez obawy, że całą zdobytą wiedzę, ciężkie kantowsko heglowsko gaddamerowo popperowskie treści wyparte zostaną przez przygłupią Małpkę Dżordż, Stacyjkowo i neurotyczną Angelinę Balerinę. Jest dobrze (sic!)

nośnik

Jeśli tylko Lula nie chodzi do przedszkola, bo tam jak wiadomo dzieci zrobią wszystko, żeby ubrania w których wychodzą rano z domu nie przypominały tego czym były o świcie i nie jeździ w odwiedziny do "teściowej", która już w drzwiach trzyma zestaw ubrań dla Nadii dobrany wg własnego gustu (po powrocie córki w "nowym ubranku" zawsze mam wrażenie, że to nie moje dziecko...) testujemy ubranka BULULI. Nadia zawsze dostaje ekstra zestaw na cele poznawcze. Tylko w taki sposób można się w 100% upewnić jaką trwałość ma materiał, jak fason dostosowuje się do hiperaktywności dziecka, czy zestawienie kolorystyczne się sprawdza w realu itp. Póki co przetestowałyśmy dwie bluzy i leginsy, co udało się uwiecznić na zdjęciach i tych zrobionych normalnym aparatem jak i telefonem komórkowym, gdy mama z zakręcenia zapomina, że jest co sfotografować i nie targa ze sobą sprzętu.

p.s.  Buty teściowa (choć to i tak super wybór jak na jej możliwości), skarpetki Nadia, ku mojej rozpaczy, dobiera sama

city

Wczoraj doznałam olśnienia. Wydobyłam się z domowych klimatów i wybrałam się do centrum. Nastał ten dzień, kiedy mój dowód osobisty stracił datę ważności. Najpierw musiałam o zgrozo udać się do fotografa, który niestety nie był w stanie zrobić tak dobrego zdjęcia jak to sprzed dziesięciu lat. Ba, nawet jeszcze robiąc zdjęcie dyplomowe udało mu się sprawić mi przyjemność.  To co ostatnio zobaczyłam odbierając odbitki niestety potwierdziło tylko moje obawy, czas pojawiania się rys na mojej twarzy nastał. Bolesna prawda zakuła acz nie powaliła. Do urzędu dziarsko trafiłam i załatwiłam formalności. Za miesiąc będę się cieszyła nowiusieńkim, nieporysowanym dowodem. Po wizycie w urzędzie, jak już sprawę priorytetową odbębniłam, postanowiłam ze spokojem przejść się przez miasto. Co za szok. Jak człowiek się zasiedzi z dzieckiem w czterech katach, nie chodzi do pracy etatowej, to zapomina, że życie tętni i pędzi, że ludzie na ulicach nie noszą na twarzach oznak zmęczenia i znużenia po wszelkich grach i zabawach, mocowaniu się z nocnikiem i Tadkiem Niejadkiem. Kobiety elegancko poubierane pędzą z teczuszkami, panowie pod krawatem prowadzą swoje misje, sklepy zmieniają właścicieli i asortyment. Nawet główny empik się zmienił. Tam to chyba nie byłam z dobre trzy lata. Zawsze trafiłam do różnych filii a to tej bliżej mieszkania moich rodziców a to przy okazji wizyty u "teściowej". Weszłam,szoku doznałam ogromnego, a wszystko wydało mi się takie ładne i niesamowite. Szczytem wszystkiego jednak było to, że postanowiłam jeszcze, zanim skończy mi się postojówka, wpaść do psiapsiółki na kawę. Totalnie zlekceważyłam obowiązki i plan dnia, weszłam do cukierni kupiłam ciastka (to też znak czasu, zazwyczaj do psiapsiółki szło się z butelką i zapasem fajek) i poszłam na pogaduchy.

p.s. paczki i rożki cudnie sprawdzają się na śniadanie:)!!!!